We hebben ons eindelijk weten los te rukken uit Moorea. Niet nadat we natuurlijk nog één duik tussen de Lemon's gemaakt hadden. We vertrekken zaterdagavond met alle vier de bootjes. Willem had ons wind beloofd, maar dat bleek slechts ijdele hoop. Een pittige zee en nauwelijks een druppel wind. We hebben niet veel diesel meer, dus we grepen ieder zuchtje aan om de motor uit te doen en te zeilen. Frustrerende bezigheid. Zeil in, zeil uit, gijpen, weer terug gijpen, motor aan, motor uit.
NB: er staan nieuwe foto’s online en een filmpje van een lemon shark.
Ik weet me eruit te kletsen, want ik voel me nog niet helemaal top (griepje), dus Adam gaat voor de tweede keer met Gregory duiken. Ze zien weer veel haaien, waaronder lemon sharks.
Er staan nieuwe foto's en filmpjes online.
Gister was het feest. De nacht had veel wind gegeven, maar alle deelnemers hadden zich goed voorbereid op slecht weer en niet één was er gaan krabben. We hebben natuurlijk vaderdag gevierd. Papa sliep in de speelkamer, want Mees lag wegens koorts bij mama in het grote bed, en papa mocht dus uitslapen, feest. Papa werd wakker gemaakt met ontbijt op bed, twee schitterende kunstwerken, “vrij tekenen met schelpjes”, en
Veel te lang niet geschreven. We hebben het enorm druk gehad in Papeete. Daar is immers de kans om van alles gedaan te krijgen, terwijl de volgende kans weer in Nieuw Zeeland is. Bovendien besloten we mee te doen aan de 'Sailing Rendez-Vous Tahiti-Moorea' (18 mijl), waardoor we onder tijdsdruk waren om onze klussenlijst af te werken. Ik ben twee keer naar de enorme Carrefour buiten Papeete geweest (met dank aan Koen van de Flash V, die een autootje had gehuurd) om vervolgens drie volle winkelkarren in de boot weg te stouwen.
Vandaag of morgen staan er weer nieuwe foto's online. We zijn wat slordig in het bijhouden van de blog, maar we zijn dan ook erg druk... Heel veel inkopen doen, wat klusjes en weer hallo zeggen tegen zoveel mensen die we lang neit zagen. We moeten voldoende inslaan tot Nieuw Zeeland en dat is een heel eind.
Reisverhalen - 16-06-2010
Nieuwe foto's
We zijn gister veilig aangekomen in Tahiti. Een grote drukke en ietwat viese stad. Maar wel met een grote Carrefour.
Onze laatste foto's van de Tuamotus staan online.
Reisverhalen - 13-06-2010
Afscheid Tuamotus
We zijn weer onderweg. Vanmiddag vertrokken we vanuit Faaite om de 245 mijl naar Papeete te varen. Twee nachten en een dag. Het anker was gelukkig snel opgehaald. We steken niet teveel ketting, zo'n 25 meter in 8 meter diep water, omdat de ketting anders teveel rond de koraalhoofdjes vast komt te zitten. Toch moeten we zelfs met zo weinig ketting van te voren met snorkel kijken, hoe we het anker op moeten halen. Eerst een beetje bakboord vooruit, dan scherp stuurboord en ondertussen rap binnenhalen. Bootjes die 40 meter of meer ketting steken, zijn soms een uur bezig om alles weer aan boord te krijgen.
Vanochtend hebben we gespeeld op het strandje van Tetamanu Village aan de zuidpas van Fakarava. Het water is er enorm helder en het stikt er van de vissen, waaronder 'black tip sharks'. Mees vraagt: "Pappa, eten haaien ook kinderen?".
We liggen in Fakarava, een wat groter atol, waar weer veel bootjes liggen, zo'n 11 nu. We kennen meer dan de helft en dat is wel weer erg gezellig. De zuidpas van Fakarava, waar we liggen, is beroemd om de scholen Grey Sharks (dat zou in het Nederlands best een grijze haai kunnen zijn, maar volgens mij heet hij anders bij ons). We willen dus graag duiken.
We besluiten niet te wachten tot we weer melk kunnen inslaan (nog maar drie pakken te gaan) en varen verder binnen het atol Makemo naar een ankerplek op ongeveer 10 mijl afstand van de westelijke pas. Het navigeren vergt veel concentratie. Er zijn geen kaarten van dit stuk, dus we kunnen alleen op onze ogen vertrouwen. Meestal is het ongeveer 20 meter diep, maar de 'bombies', ook wel 'coral heads' genoemd, komen tot net onder het wateroppervlak. Ze zijn gelukkig goed te zien.
Vandaag een jaar geleden, zwaaiden familie en vrienden ons uit vanaf de Veerhaven in Rotterdam. Tranen met tuiten, muziek, toeterende boten, vuurwerk, blusboot, twee watertaxi's. Heftig, maar mooi. Aan de ene kant is de tijd voorbij gevlogen, aan de andere kant lijkt ons uitzwaaifeest een eeuwigheid geleden.
Er staan nieuwe foto's online. Het zijn 3 nieuwe series. Markiezen IV, Tuamotus I en II. Tuamotus I, (kijkwijzer 12+), had niets aan en vis moest binnen, excuus...
Reisverhalen - 05-06-2010
De mooiste duik
We zouden eigenlijk een aparte rubriek moeten maken met “de mooiste”. We hebben hem namelijk vandaag gemaakt, onze mooiste duik! Tot onze grote verbazing kwam er gisteren een duikbootje langs. Er komen hier nauwelijks toeristen en maar een paar jachten, dus we hadden niet verwacht, dat iemand hier een duikschool had. Maar dus toch. We staan even met de eigenaar van de duikschool, Ludo (een Fransman), te praten over hoe eerst Leonie en dan ik zouden kunnen gaan duiken. Dan stelt hij zelf voor om de kids gewoon mee te nemen in de duikboot. Geniaal plan en het was zijn voorstel, dus als ze beginnen te jengelen, zijn probleem.
Het was een rustige nacht met weinig wind. We zijn begonnen op de genua en vanaf 2:00 uur gaat de motor aan. Om 8:30 uur varen we, precies tussen de buien door, met 2 knopen stroom mee de Noordoosterpas van Makemo binnen. Het is goed bebakend met twee op te lijnen witte palen en rode en groene bakens op de riffen en ondieptes.
Het is eindelijk gelukt: we zijn vertrokken. Eergisteren was er teveel wind, gisteren teveel regen, vandaag eindelijk weer normaal weer. Bijna 10 dagen hebben we hier gelegen. Wat een ongelooflijke plek. Het zijn vooral de mensen, die Raroia zo bijzonder maken. Ze lijken altijd vrolijk, hebben nooit haast, hun buik is bijna zonder uitzondering enorm, maar hun hart is nog groter.
