We liggen nog twee dagen in Palermo, omdat het buiten te hard waait. Het is woensdag, moederdag in Sicilië, dus ik ga met de mannen aan de slag om wat moois te maken. We gaan alle drie tekenen. Ik vraag de mannen, wat ze denken dat mamma mooi vindt om te krijgen. Mees tekent een mannetje op een racemotor, Pieter tekent allemaal P's van Pieter… We kopen ook nog een Italiaans setje lingerie voor mam, waarvan we unaniem vinden, dat het "sexy" is (wat de volgende dag overigens weer geruild wordt, omdat we schijnbaar iets teveel push up uitgezocht hadden.)
Met de opgaande zon haalt Adam het anker op en verlaten we het prachtige Cefalu, terwijl ik nog even lekker in bed mag blijven liggen. Pietje wordt wakker en kruipt gezellig bij mij onder de warme wol. We varen naar Palermo, een oude stad, die veel bezetters heeft gehad. Het is een berucht maffiabolwerk, maar we begrepen van een Siciliaan, dat de grote maffiabazen buiten de stad wonen. In Palermo wonen kennelijk ook veel zeilers, want de haven ligt propvol lokale boten en er is nauwelijks ruimte voor een cruiser zoals wij.
Een rustdag in Cefalu. Vanmorgen was een mooi moment, dat veranderde in een momentje van stukzitten. Het begon als volgt. We moesten 50 euro voor 1 nacht betalen (NB: geen wc's, douches, wasmachines, o.i.d.). Ik keek de man nog wat ongelovig aan, maar het bleef 50 euro. Stroom en water was inclusief. Ik zei nog, dat we geen stroom en water nodig hadden, maar het bleef 50 euro. Nou, vanmorgen dacht ik dus, dan gaan we ook stroom en water gebruiken. Voor het eerst sinds Tahiti (!) leggen we Elena aan de walstroom. We vinden het allebei reuze spannend. Helemaal omdat de laatste keer dat we dat deden (in Tahiti), onze wasmachine kapot ging. In Frans Polynesië is de walstroom schijnbaar 60Hz ipv 50Hz, waar de wasmachine op gebouwd was. We waren vanaf toen altijd huiverig voor walstroom en hebben het dus nooit meer gebruikt. Tot vanmorgen dus. Aan de walstroom, water bijgevuld en alles leek normaal. Wasmachine aan en ja hoor: wasmachine kapot. Het is werkelijk niet te geloven. De tweede keer dat we aan de walstroom liggen in 2 jaar. 2 keer wasmachine kapot… Stukzitten.
De maan komt pas laat op, rond 1:30 uur. Adam krijgt tijdens zijn wacht bezoek van de kustwacht. Ze melden zich niet op de marifoon, maar omcirkelen Elena en beschijnen haar met een groot zoeklicht. Adam zwaait zo vriendelijk mogelijk terug en ze laten ons verder met rust. Als ik op wacht kom, zijn we nog maar halverwege de Straat van Messina. We hebben wat stroom tegen, dus het schiet niet echt op. Overal om ons heen zijn lichtjes. Het is lastig om de belangrijke lichtjes, van bewegende schepen, eruit te pikken. Sommige dorpen lijken net lavastromen, die zich van de bergen af storten. In de verte zien we de Etna. Geen smeulende lava of oranje gloed helaas. Het is heel rustig in de Straat van Messina. Slechts enkele vrachtschepen zijn op AIS te zien.
Vandaag deed denken aan dat liedje van Crowded House: "Four seasons in one day". Binnen enkele uren van veel wind tot 0 wind. Het begon gisteren met afzien. Uitzichtloos ondragelijk lijden eigenlijk. Elena kreeg enorme klappen en af en toe golfde er een golf de kuip in. Het was koud, ik voelde me niet lekker en was onzeker over het weer. Het ging ook steeds harder gedurende de nacht. Tijdens Leonie's shift tussen 05:00 en 08:00 uur zeilden we regelmatig over de 9.5 knopen. Gelukkig ruimde de wind ook iets en werd de hoek iets prettiger. Het gebeuk in de golven werd nu gelukkig wat minder. Wel raakten we nog een unidentified floating object in het donker. Hard varen is een ding, hard ergens tegenaan varen is iets anders. Lang leven de dikke aluminium romp.
Als we in Lefkada, Sivota Bay, aankomen, staat Ron ons al op de kade op te wachten. Ron en Maggy zijn vrienden van de ouders van Adam en ze wonen op Lefkada bij Poros in een heel mooi huis uitkijkend over een baai, samen met hun enorme hond, Thiery. We nemen alle was mee en draaien in totaal maar liefst 4 wassen: alles weer schoon! Er wordt een doos speelgoed tevoorschijn gehaald en Mees en Pieter vinden het prachtig. Ze zijn wel een beetje bang voor de grote hond, maar de volgende dag is het ijs gebroken en wordt er uitgebreid gespeeld met Thiery.
Er staan vandaag weer nieuwe foto's online. Het transport van Elena. Onze tijd in Marmaris met Bart en Lot en de fam en met de Trenelly crew. Dan Griekenland en Italie en weer terug naar Griekenland.
Vanmiddag vertrekken we naar Siciliie, het belooft een mooi maar winderig tochtje te worden!
06-05-2012
Elena rond de wereld
Vanmorgen rond 06:00 uur vertrokken we, na een onrustige, lawaaiige nacht, uit Lavrion. De hele dag hakken we tegen de wind in. Echt lekker inkomen is er niet bij. Het schiet bovendien ook niet erg op. We passeren Athene, zonder te stoppen. We hebben haast, want we moeten voor het volgende bezoek over 12 dagen in Sardinië zijn. Ongeveer 800 mijl varen.
We zijn er weer! We zijn er even een weekje tussenuit geweest. Vanaf Mikonos hebben we een prachtige zeildag naar Kea. We zijn verwende passaatzeilers en moeten wennen aan het steeds wisselende weer. Van grootzeil en genua naar parasailor, even motoren bij gebrek aan wind en dan weer keihard onder vol zeil aan de wind over vlak water. Vanaf Kea is het een kleine hop naar Lavrion, waar we de Elena een week achterlaten.
We maken er een gezellige laatste avond van met Jason en Fiona. Elena ligt in de haven naast Trenelly, dus we kunnen nadat de kids allemaal slapen lekker borrelen in de kuip. Het is heerlijk om ons eigen huis weer terug te hebben. We slapen allemaal weer lekker in ons eigen bed. Het is 's nachts koud, maar ik heb alle dekbedden weer gevonden en onder de wol is het warm genoeg.
Gisteren is Elena aangekomen. Ondanks de harde wind is het lossen schadevrij gegaan. Vandaag vertrekken we naar Griekenland.
18-04-2012
Een jaar na vertrek uit Nieuw Zeeland
Precies een jaar geleden vertrokken we uit Nieuw Zeeland voor waarschijnlijk het mooiste en meest bijzondere stuk van onze wereldreis. Een terugblik.
Samen met onze nieuwe Nieuw Zeelandse vrienden, de familie Davies, vertrokken we 18 april richting Fiji. Het was druk aan boord, maar ook oergezellig. De mannetjes hadden hun speelvriendjes bij zich en spraken inmiddels goed Engels. Wij hadden de gezelligheid en de hulp bij het varen van Jon en Sharon. Samen met hen Fiji ontdekken was geweldig. Kava drinken met de dorpsoudsten en snorkelen bij onbewoonde eilandjes. Toen zij na drie weken van boord gingen, voelde dat als het definitieve afscheid van NZ, een land waar we gemakkelijk hadden willen blijven wonen.
De oude stad van Marmaris en het kasteel zijn een bezoek waard. Verder doden we de tijd met wat inkopen, zoals schoenen en warme pyjama's voor de jongens. We beginnen ons al een beetje thuis te voelen hier. De bakker achter ons hotel kent ons en bij het koffietentje krijgen we ook 'the usual'. Turkse mensen zijn enorm vriendelijk en gek op kinderen, zeker op blonde kindjes. Mees en Pieter worden regelmatig over hun bol geaaid, Mees kreeg zelfs een zoen van een taxichauffeur en ze krijgen regelmatig wat toegestopt. Zo kreeg Mees, die toekeek hoe de bakker de broden uit de oven haalde, een heel vers brood mee!
Als Leonie en de mannetjes alvast naar Marmaris in Turkije vliegen, wordt het plotseling heel erg stil op Elena. Uiteindelijk duurt het nog 5 dagen, voordat Elena eindelijk op het schip geladen wordt. Ik kom de dagen door met opruimen voor transport, filmpjes kijken, lezen en verder niets. De stilte is zo ongebruikelijk, dat ik me er eigenlijk geen raad mee weet. Gelukkig liggen onze nieuwe amigo's van Silver Lining, een 104ft super yacht, vlak naast ons en word ik daar veel uitgenodigd. Dat is trouwens genieten, want niet alleen hebben ze airco (het is 38 graden en windstil), maar ze hebben ook een kok, die heerlijk kookt. En misschien wel het allermooiste: een hele mooie espressomachine...
Er staat weer een nieuw album online, Malediven III. Veel strand en onbewoonde eilandjes. Pieters verjaardag en ons bezoek aan Gioia resort (zie ook de 2 Italiaanse schonen). En veel ''ons eilandje''. Ook staat er een nieuw filmpje 'Elena in de Malediven'.
