Het is sinds een paar dagen eindelijk weer mooi weer, en dat is echt genieten. We tanken in Raiatea en gaan naar de lokale Champion, maar vluchten na een nachtje snel naar het mooiere Tahaa. In Raiatea hebben we voor het eerst sinds Panama weer eens het luik in de ingang en op slot, zelfs Sammie hijsen we voor de zekerheid aan dek. Veel dronken locals en een agressieve pompbediende die ons verneukt met de tax.
Jammer genoeg zijn “Small Nest” en “Flash V”, alweer door naar Bora Bora, maar het is met “Tangaroa” nog steeds erg gezellig. We zwemmen wat, spelen wat op het strandje,
Bij toeval hebben de Flash V, Tangaroa en wij, heel kort na elkaar, een yoghurtmachine gekocht. Small Nest heeft al lang een yoghurtmachine en had kennelijk zoveel vertrouwen in hun machine en opgebouwde ervaring, dat Willem een yoghurtcompetitie uitschreef. Na kinderbedtijd werden Sepke en Ward naar respectievelijk Tangaroa en Elena gestuurd om op te passen, zodat de grote mensen aan boord van Small Nest konden meedingen naar de yoghurtprijs.
We hebben ons eindelijk weten los te rukken uit Moorea. Niet nadat we natuurlijk nog één duik tussen de Lemon's gemaakt hadden. We vertrekken zaterdagavond met alle vier de bootjes. Willem had ons wind beloofd, maar dat bleek slechts ijdele hoop. Een pittige zee en nauwelijks een druppel wind. We hebben niet veel diesel meer, dus we grepen ieder zuchtje aan om de motor uit te doen en te zeilen. Frustrerende bezigheid. Zeil in, zeil uit, gijpen, weer terug gijpen, motor aan, motor uit.
NB: er staan nieuwe foto’s online en een filmpje van een lemon shark.
Ik weet me eruit te kletsen, want ik voel me nog niet helemaal top (griepje), dus Adam gaat voor de tweede keer met Gregory duiken. Ze zien weer veel haaien, waaronder lemon sharks.
Er staan nieuwe foto's en filmpjes online.
Gister was het feest. De nacht had veel wind gegeven, maar alle deelnemers hadden zich goed voorbereid op slecht weer en niet één was er gaan krabben. We hebben natuurlijk vaderdag gevierd. Papa sliep in de speelkamer, want Mees lag wegens koorts bij mama in het grote bed, en papa mocht dus uitslapen, feest. Papa werd wakker gemaakt met ontbijt op bed, twee schitterende kunstwerken, “vrij tekenen met schelpjes”, en
Veel te lang niet geschreven. We hebben het enorm druk gehad in Papeete. Daar is immers de kans om van alles gedaan te krijgen, terwijl de volgende kans weer in Nieuw Zeeland is. Bovendien besloten we mee te doen aan de 'Sailing Rendez-Vous Tahiti-Moorea' (18 mijl), waardoor we onder tijdsdruk waren om onze klussenlijst af te werken. Ik ben twee keer naar de enorme Carrefour buiten Papeete geweest (met dank aan Koen van de Flash V, die een autootje had gehuurd) om vervolgens drie volle winkelkarren in de boot weg te stouwen.
Vandaag of morgen staan er weer nieuwe foto's online. We zijn wat slordig in het bijhouden van de blog, maar we zijn dan ook erg druk... Heel veel inkopen doen, wat klusjes en weer hallo zeggen tegen zoveel mensen die we lang neit zagen. We moeten voldoende inslaan tot Nieuw Zeeland en dat is een heel eind.
16-06-2010
Nieuwe foto's
We zijn gister veilig aangekomen in Tahiti. Een grote drukke en ietwat viese stad. Maar wel met een grote Carrefour.
Onze laatste foto's van de Tuamotus staan online.
13-06-2010
Afscheid Tuamotus
We zijn weer onderweg. Vanmiddag vertrokken we vanuit Faaite om de 245 mijl naar Papeete te varen. Twee nachten en een dag. Het anker was gelukkig snel opgehaald. We steken niet teveel ketting, zo'n 25 meter in 8 meter diep water, omdat de ketting anders teveel rond de koraalhoofdjes vast komt te zitten. Toch moeten we zelfs met zo weinig ketting van te voren met snorkel kijken, hoe we het anker op moeten halen. Eerst een beetje bakboord vooruit, dan scherp stuurboord en ondertussen rap binnenhalen. Bootjes die 40 meter of meer ketting steken, zijn soms een uur bezig om alles weer aan boord te krijgen.
Vanochtend hebben we gespeeld op het strandje van Tetamanu Village aan de zuidpas van Fakarava. Het water is er enorm helder en het stikt er van de vissen, waaronder 'black tip sharks'. Mees vraagt: "Pappa, eten haaien ook kinderen?".
We liggen in Fakarava, een wat groter atol, waar weer veel bootjes liggen, zo'n 11 nu. We kennen meer dan de helft en dat is wel weer erg gezellig. De zuidpas van Fakarava, waar we liggen, is beroemd om de scholen Grey Sharks (dat zou in het Nederlands best een grijze haai kunnen zijn, maar volgens mij heet hij anders bij ons). We willen dus graag duiken.
We besluiten niet te wachten tot we weer melk kunnen inslaan (nog maar drie pakken te gaan) en varen verder binnen het atol Makemo naar een ankerplek op ongeveer 10 mijl afstand van de westelijke pas. Het navigeren vergt veel concentratie. Er zijn geen kaarten van dit stuk, dus we kunnen alleen op onze ogen vertrouwen. Meestal is het ongeveer 20 meter diep, maar de 'bombies', ook wel 'coral heads' genoemd, komen tot net onder het wateroppervlak. Ze zijn gelukkig goed te zien.
Vandaag een jaar geleden, zwaaiden familie en vrienden ons uit vanaf de Veerhaven in Rotterdam. Tranen met tuiten, muziek, toeterende boten, vuurwerk, blusboot, twee watertaxi's. Heftig, maar mooi. Aan de ene kant is de tijd voorbij gevlogen, aan de andere kant lijkt ons uitzwaaifeest een eeuwigheid geleden.
We zouden eigenlijk een aparte rubriek moeten maken met “de mooiste”. We hebben hem namelijk vandaag gemaakt, onze mooiste duik! Tot onze grote verbazing kwam er gisteren een duikbootje langs. Er komen hier nauwelijks toeristen en maar een paar jachten, dus we hadden niet verwacht, dat iemand hier een duikschool had. Maar dus toch. We staan even met de eigenaar van de duikschool, Ludo (een Fransman), te praten over hoe eerst Leonie en dan ik zouden kunnen gaan duiken. Dan stelt hij zelf voor om de kids gewoon mee te nemen in de duikboot. Geniaal plan en het was zijn voorstel, dus als ze beginnen te jengelen, zijn probleem.
Er staan nieuwe foto's online. Het zijn 3 nieuwe series. Markiezen IV, Tuamotus I en II. Tuamotus I, (kijkwijzer 12+), had niets aan en vis moest binnen, excuus...
